Spöök­din­g in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈspøˑy̯kˌdɪŋ/
zelfstandig naamwoord
Afbreking: Spöök·ding
Plural: Spöök­din­ger n dat Spöök­din­g
[1]
geavanceerde woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: spöken + Ding