strie­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɾiːkn̩/
Verb
Sülven: strie·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
över en Saak henglieden
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
anmalen
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Acker bloot siet dörplögen
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
strie­ken
PPP:
stre­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik striek
du stri­ckst
he/se/dat stri­ckt
wi striekt
ji striekt
se striekt
Vergangen Tiet:
ik streek
du streekst
he/se/dat streek
wi stre­ken
ji stre­ken
se stre­ken
Perfekt:
ik heff stre­ken
du hest stre­ken
he/se/dat hett stre­ken
wi hebbt stre­ken
ji hebbt stre­ken
se hebbt stre­ken
Kunjunktiv:
ik streek
du streekst
he/se/dat streek
wi stre­ken
ji stre­ken
se stre­ken
Imperativ:
striek!
striekt!