Tucht op Plattdüütsch

Plural: Tuch­ten f de Tucht
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
optehn un vermehren von Planten oder Deerten mit en Ziel
nedderlandsch:
düütsch:
=
Zucht
Bispelen:
[1] De Bedrief hett sik op de Tucht von Kartuffeln spezialiseert.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Disziplin
nedderlandsch:
=
tucht
düütsch:
=
Zucht
Bispelen:
[1] Di mutt ok noch Tucht un Ordnung bibröcht warrn!
[3]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Grupp Junge von Deerten, de tohoop boren un/oder opwussen sünd
düütsch:
Gruppe Jungtiere (Ferkel, Küken etc.)
[4]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Form, de bi dat Tüchten rutkummt
düütsch:
Bispelen:
[1] Düt Swien, dat is en ganz ne’e Tucht!